مالاکیتی (سایه_روشن)
تو این وبلاگ ، وهم و خیال با واقعیت آمیخته اس
چقدر مجتبی شکوری عالیه .... انگار این بشر از بهشت اومده و زمینی نبست.... مدل صحبت کردنش ، متانتش، لبخندی که بین ویدئو هاش میزنه ....
هر بار این ویدئوی "هر وقت انسان تونست با رنج هاش تنها بمونه"رو می بینم ؛ منقلب میشم....
RSS